Συχνά
ακούγεται πως οι άνθρωποι που προτιμούν
την metal μουσική
και εκείνοι της κλασσικής παρουσιάζουν
πολλά κοινά χαρακτηριστικά ως προς το
προφίλ και τον ψυχισμό τους, με τη δήλωση
αυτή μάλιστα να υποστηρίζεται και από
επιστημονικές έρευνες -για να μη νομίζετε
ότι τα βγάζω απ το μυαλό μου. Όσο
σοκαριστικό μάλιστα φαίνεται με μια
πρώτη ανάγνωση , τόσο νόημα βγάζει αν
ψάξουμε λίγο βαθύτερα. Κατ' αρχάς δεν
πρέπει να παραβλέπουμε ότι πρόκειται
για δύο είδη όπου πρωταγωνιστικό ρόλο
παίζουν τα όργανα, που σε αντίθεση ας
πούμε με την pop ,
αξιοποιούνται στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Επίσης αναρωτηθείτε για μια στιγμή τι
θα γινόταν, αν κάποιος απογύμνωνε την
κλασσική μουσική από το μανδύα του
''αρτιότερου είδους που έχει ποτέ
υπάρξει'' και αναρωτηθεί ποιο είναι το
συστατικό που την κατατάσσει τόσο ψηλά.
Αν και σε καμία περίπτωση δε θα
προσποιούμουν πως κατέχω την αλήθεια,
θεωρία μου είναι ότι η κλασσική μουσική
ανέβηκε τόσο ψηλά -εξαιρώντας φυσικά
τα ποιοτικά χαρακτηριστικά- επειδή οι
εκπρόσωποί της κατείχαν τεράστια γνώση,
σε μία εποχή όπου αυτό ήταν σπάνιο. Με
άλλα λόγια ήταν ταλαντούχοι μουσικοί,
με βαθιά γνώση και κατανόηση της τέχνης
τους. Έχοντας λοιπόν θέσει κάποιες
βάσεις στον ισχυρισμό μου, και χωρίς
άλλες φλυαρίες ας απολαύσουμε κλασσικά
τραγούδια, που θα έκαναν κάθε μεταλλά
να ανατριχιάσει.
